Tailwind CSS
Framework CSS z klasami użytkowymi: tokeny w CSS, generowane tylko używane reguły, spójny wygląd komponentów.
FrontendUżywam od 2019 · Wyróżniony projekt: Budzowska Fiutowski i Partnerzy
- Kategoria
- Frontend
- Używam od
- 2019
- Wyróżniony projekt
- Budzowska Fiutowski i Partnerzy
W praktyce
Tailwind CSS to mój główny wybór do stylowania. Wybieram go, gdy strona ma wyglądać spójnie i dać się utrzymać po przekazaniu: style leżą przy komponentach, a kolory i odstępy w jednym miejscu. Jest w stosie Budzowska Fiutowski i Partnerzy i ENATIV Portfolio. Przy jednej statycznej podstronie bym po niego nie sięgał.
Czym jest Tailwind CSS?
Tailwind CSS to framework CSS oparty na klasach użytkowych. Zamiast nazywać klasy i pisać do nich reguły w osobnym arkuszu, składasz wygląd z małych klas o jednym przeznaczeniu, na przykład odstępu, koloru czy rozmiaru czcionki, i wpisujesz je wprost w znacznik komponentu. Wybierasz wtedy wartości z zadanego systemu, a nie dowolne liczby.
Tailwind traktuje pliki źródłowe jak zwykły tekst, szuka w nich nazw klas i generuje CSS tylko dla tych, które faktycznie znalazł. Wynikowy plik zawiera więc to, czego strona używa. Konsekwencja jest jedna: klasa, której nazwa powstaje z doklejania kawałków, zostanie niewykryta. Kolory, krój pisma i breakpointy projektu opisujesz jako zmienne motywu, dyrektywą @theme w samym CSS.
- Rodzaj
- Framework CSS z klasami użytkowymi
- Zapis stylów
- Klasy wprost w znaczniku komponentu
- Tokeny projektu
- Zmienne motywu w CSS, dyrektywa @theme
- Wynikowy CSS
- Tylko klasy znalezione w kodzie
Jak pracuję z Tailwind CSS
Zaczynam od tokenów, nie od klas. Zanim powstanie pierwszy komponent, ustalam kolory, odstępy i typografię projektu jako zmienne motywu, żeby każda zmiana wyglądu szła z jednego miejsca, a nie z kilkudziesięciu plików.
Tokeny w pliku CSS
Motyw opisuję dyrektywą
@themew pliku CSS, bez osobnego pliku konfiguracji. Tak jest na ENATIV Portfolio: tokeny leżą wglobals.css, a plikutailwind.configw projekcie nie ma.Komponenty zamiast kopii
Wygląd, który się powtarza, trafia do komponentu, a nie do skopiowanej listy klas. Warianty, na przykład przycisku, opisuję przez CVA w osobnym pliku, a dostępne zachowanie biorę z komponentów Radix. W zespole Code & Pepper pracowałem z duetem Tailwind CSS i Radix UI przy Gaia Lens, gdzie przeprojektowano interfejs pod pracę inwestorów.
Pełne nazwy klas
Nazwy klas piszę w całości, a warianty mapuję na gotowe zestawy klas, bo Tailwind nie wykryje klasy złożonej z kawałków. Dzięki temu wynikowy CSS zawiera dokładnie to, czego używa strona, i nic poza tym.
Kiedy tak, a kiedy nie
Tailwind CSS ma sens tam, gdzie wygląd składa się z powtarzalnych komponentów i ma pozostać spójny po przekazaniu projektu.
Sprawdza się, gdy
- Strona lub aplikacja w Reakcie i Next.js, w której wygląd żyje w komponentach.
- Serwis, który ma wyglądać tak samo na każdym ekranie i trzyma kolory oraz odstępy w jednym miejscu.
- Przeprojektowanie strony, której starego arkusza stylów nikt już nie rozumie.
- Zespół, który po wdrożeniu sam zmienia wygląd i nie chce szukać reguł w obcym arkuszu.
Nie sprawdza się, gdy
- Jedna statyczna podstrona, której nikt nie będzie rozwijał.
- Zespół, który zna tylko zwykły CSS i nie ma czasu uczyć się nazw klas.
- Projekt z gotowym systemem stylów w innym narzędziu, którego nie wolno ruszać.
Gdy stylów jest niewiele i dotyczą jednego komponentu, wystarczy zwykły CSS albo moduły CSS. Tak działa filtr kategorii w hubie bazy wiedzy na ENATIV Portfolio.
Często zadawane pytania
Wygląd strony do uporządkowania?
Opisz, kto będzie zmieniał wygląd po wdrożeniu i czy masz gotowy projekt graficzny. Odpowiem, czy Tailwind CSS pasuje, czy wystarczy zwykły CSS.