W praktyce
Strapi sprawdza się tam, gdzie różne grupy użytkowników mają widzieć różne dane, a treścią zarządza ktoś nietechniczny. W Kuma.de użyłem go dla szkoły karate: własne role i uprawnienia, dane w PostgreSQL, a szkoła sama prowadzi swoje treści. Gdy CMS ma żyć w kodzie strony, wybieram coś innego.
Czym jest Strapi?
Strapi to otwartoźródłowy headless CMS, który uruchamiasz u siebie albo w chmurze, z panelem administracyjnym i systemem wtyczek. Typy treści tworzysz w panelu, w Content-type Builderze, a dla każdego z nich Strapi domyślnie udostępnia punkty końcowe REST. GraphQL dodajesz osobną wtyczką.
Dane trafiają do SQLite, MySQL, MariaDB albo PostgreSQL, a MongoDB nie jest obsługiwana. Panel ma wbudowany system użytkowników i ról. Część funkcji, na przykład logi audytu, należy do płatnego planu Enterprise.
- Modelowanie
- Content-type Builder, tylko w środowisku developerskim
- API
- REST domyślnie, GraphQL wtyczką
- Bazy danych
- PostgreSQL, MySQL, MariaDB i SQLite
- Uprawnienia
- Role i uprawnienia w panelu
Jak pracuję z Strapi
Zaczynam od ludzi, nie od pól. Ustalam, kto loguje się do panelu, co widzi i co może zmienić, bo od tego zależy reszta modelu. Dopiero potem rysuję typy treści i relacje między nimi, żeby panel pokazywał każdej grupie tylko to, czego ona używa.
Role i uprawnienia
Najpierw rozpisuję role, a dopiero potem typy treści. W Kuma.de Strapi dostał własne role i uprawnienia, a rodzice mają osobny panel z podglądem postępów dziecka.
Model i API
Typy treści modeluję lokalnie, bo Content-type Builder działa tylko w środowisku developerskim, więc zmiana modelu na produkcji zawsze wymaga wdrożenia. Frontend pobiera dane przez GraphQL, tak żeby każdy ekran brał tylko to, czego potrzebuje, jak w Kuma.de.
Baza i wdrożenie
Dane leżą w PostgreSQL, a logika szkoły działa po stronie serwera w Node.js. Całość pakuję w Dockerze, żeby wdrożenia były powtarzalne.
Kiedy tak, a kiedy nie
Strapi pasuje do projektu, w którym panel jest narzędziem pracy, a nie dodatkiem do strony.
Sprawdza się, gdy
- System z kontami i rolami, na przykład dla szkoły, klubu albo małego biura.
- Zespół, który chce modelować treści w panelu na swojej maszynie.
- Frontend, który woli pobierać dokładnie te pola, których potrzebuje, przez GraphQL.
- Projekt na MySQL albo MariaDB, których nie zamierzasz zmieniać.
Nie sprawdza się, gdy
- Projekt, w którym model danych ma leżeć w tej samej aplikacji co strona.
- Redaktorzy, którzy sami mają dodawać nowe typy treści na produkcji.
- Dane już leżące w MongoDB, które mają zostać tam, gdzie są.
- Zespół, który nie zamierza korzystać z płatnego planu, a potrzebuje na przykład logów audytu.
Gdy CMS ma działać razem z Next.js w jednym repozytorium, zestawienie z Payload CMS jest w tamtym wpisie. Przy prostej stronie redakcyjnej sprawdzam też WordPressa.
Często zadawane pytania
Szukasz CMS-a dla systemu z rolami?
Opisz, które grupy mają widzieć jakie dane i z czego korzystasz dziś. Na tej podstawie ocenię, czy Strapi wystarczy, czy lepiej oprzeć projekt na innym narzędziu.