Dane strukturalne (Schema.org)
Treść strony opisana w Schema.org jako JSON-LD: co oznaczać, czego nie i co po końcu wyników FAQ.
SEO i analityka
- Kategoria
- SEO i analityka
W praktyce
Dane strukturalne to opis treści strony w słowniku Schema.org, który wyszukiwarka czyta wprost, zamiast zgadywać. Zapisuję je w JSON-LD i dodaję do każdego publicznego projektu webowego, bo to standard. Opisuję tylko to, co odwiedzający widzi na stronie. Nie traktuję ich jako sposobu na wyższą pozycję: dają stronie szansę na wyniki rozszerzone, a o tym, czy je pokażą, decyduje Google.
Czym jest Dane strukturalne (Schema.org)?
Schema.org to wspólny słownik typów i właściwości, którym opisuje się treść stron, na przykład organizację albo usługę. Prowadzi go otwarta społeczność, a założyli go między innymi Google i Microsoft. Sam słownik nie mówi, jak zapisać dane. Służą do tego formaty, wśród nich Microdata i JSON-LD.
JSON-LD to składnia oparta na JSON, a jej wersja 1.1 jest rekomendacją W3C z 2020 roku. Zapisuje się ją w znaczniku script, osobno od widocznego tekstu, więc nie miesza się z kodem HTML treści. Google obsługuje trzy formaty i zaleca JSON-LD, bo najłatwiej go wdrożyć i utrzymać na dużą skalę. Dlatego wybieram go domyślnie.
Jak podchodzę do znaczników
Zaczynam od tego, co strona ma komunikować, a dopiero potem dobieram typy. Znacznik opisuje treść, która już jest na stronie, więc nie jest miejscem na rzeczy, których odwiedzający nie zobaczy.
Typy z widocznej treści
Przechodzę przez stronę i blok po bloku pytam, czy odwiedzający to widzi. Opisuję tylko takie bloki, na przykład organizację i usługę. Wytyczne Google wymagają, żeby dane były prawdziwym odzwierciedleniem treści strony, więc nie dodaję informacji ukrytych ani przesadzonych.
Wymagane pola i walidacja
Dla typów, które mają funkcję w wynikach Google, wypełniam wymagane właściwości danego typu, bo bez nich strona nie kwalifikuje się do wyniku rozszerzonego. Przed wdrożeniem sprawdzam znaczniki w Rich Results Test i w Schema Markup Validator, a po wdrożeniu w raportach Search Console.
Jedno źródło danych i bezpieczny zapis
Znacznik generuję z tych samych danych, z których powstaje treść strony, zamiast pisać go ręcznie obok. Dzięki temu zmiana nazwy usługi czy adresu e-mail nie rozjeżdża się z tym, co widać. W Next.js zamieniam w nim znak mniejszości na zapis unicode, bo
JSON.stringifynie chroni przed wstrzyknięciem XSS.
Kiedy tak, a kiedy nie
Znaczniki mają sens tam, gdzie jest co opisać i komu to pokazać.
Sprawdza się, gdy
- Strona usług lub portfolio, na której wyszukiwarka ma rozpoznać, kim jesteś i co oferujesz.
- Strona w hierarchii serwisu, której położenie można opisać.
- Artykuły i wpisy, w których liczy się autor i data.
- Sklep, w którym produkt, cena i dostępność w znaczniku zgadzają się z tym, co pokazuje strona.
Nie sprawdza się, gdy
- Treść, której odwiedzający nie widzi: ukryte teksty i opinie dopisane tylko do znacznika.
- Typ, który nie pasuje do strony, wybrany dlatego, że Google daje za niego wynik rozszerzony.
- Oczekiwanie, że sam znacznik podniesie pozycję albo że wynik rozszerzony pojawi się na pewno.
- Serwis, w którym nikt nie zaktualizuje znacznika po zmianie treści.
Gdy problemem jest szybkość strony, a nie interpretacja treści, zaczynam od Core Web Vitals. Gdy dane strukturalne są częścią szerszej pracy nad widocznością, opisują to SEO techniczne i audyt.
Często zadawane pytania
Strona mówi wyszukiwarce, kim jesteś?
Napisz, jaką stronę masz i czy ma już jakieś znaczniki. Sprawdzę, czy są poprawne i zgadzają się z treścią. Szczegóły znajdziesz na stronach [[service:seo|SEO]] i [[service:audyt|audytu]].